علت خودشیفتگیِ گروهی چیست؟

بدا بر مردمی که دچار خودشیفتگی جمعی شدهاند. آدمهای بیطبقهای که هیچند و میگردند و میگردند تادستهای برای خود دست و پا کنند و به آن بپیوندند تا هویتی که نه از آنِ خودشان بلکه تمامأ با فردیتشان بیگانه است بهدست بیاورند. قومیت، لهجه، نژاد، شغل، ثروت، نام محله، جنسیت و هزار چیز دیگر که فاقد ارزش ذاتی میباشند را نه به عنوان تفاوت که به عنوان تمایز و برتری برمیگزینند تا خودی نشان دهند و عرض اندامی کنند. فرودستان خود را تحقیر و بر آنها فخر میفروشند و بهناچار نسبت به طبقهی فرادست خود احساس حقارت و حسادت میکنند. محرومند از دانایی و کرامت ، آسیبپذیرند و شکننده. اما از اینکه قهرمانی ملی، ورزشی و یا هنری دارند، و یا اینکه نژادشان آریایی است بر خود میبالند. اینان تصور میکنند که اگرچه محرومند اما چون به برترین نژاد، فلان ملیت یا قومیت و غیره تعلق دارند مهم هستند.

شخصی لاغر و نحیف دست خود را بر روی شانهی «بروس لی» گذاشت و گفت: «هیچکس حریف ما دو نفر نمیشود». این طنز بهدرستی گویای آن چیزی است که به آن اشاره شد.

موضوع : یادداشت های من

نوشته شده توسط مجتبی طاهری  | ۱۴۰۱/۱۰/۱۰ 16:44